Startujemy z rekrutacją marcową 2025/2026. W styczniu ceny idą w górę! Zapisz się dziś i oszczędzaj.
Zapisz się
Startujemy z rekrutacją marcową 2025/2026. W styczniu ceny idą w górę! Zapisz się dziś i oszczędzaj.
Zapisz się
20.09.2023
Choć pojęcie rewalidacji brzmi specjalistycznie, w praktyce dotyczy codziennego wsparcia dziecka w jego rozwoju i edukacji. Dla grona uczniów zajęcia rewalidacyjne stają się szansą na odkrycie swoich mocnych stron i przezwyciężenie barier, które dotąd wydawały się nie do pokonania. Co to jest rewalidacja i jak właściwie wygląda? Wszystkiego dowiesz się z tego artykułu.
Rewalidacja to złożony proces wspierania dziecka, które ze względu na niepełnosprawność, zaburzenia rozwojowe lub trudności edukacyjne wynikające z innych czynników, wymaga dodatkowej pomocy. Jej celem jest umożliwienie dziecku jak najpełniejszego uczestnictwa w życiu szkolnym i społecznym, przy równoczesnym nacisku na rozwijanie jego mocnych stron, które często są fundamentem dalszej edukacji.
Co to jest rewalidacja w szkole? To specjalne zajęcia wpisane w plan lekcji, prowadzone po to, by wspierać dziecko w jego rozwoju, wzmacniać mocne strony i jednocześnie pomagać radzić sobie z trudnościami. Nie są dodatkiem, który można potraktować jak kółko zainteresowań, ale częścią procesu nauczania, ściśle zintegrowaną z programem edukacyjnym.
Zajęcia rewalidacyjne są przeznaczone przede wszystkim dla uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Mogą to być dzieci ze:
W przypadku uczniów posiadających orzeczenie z poradni psychologiczno-pedagogicznej szkoła ma obowiązek wprowadzenia takich zajęć do planu i zorganizowania ich w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Dzięki temu dziecko otrzymuje realne wsparcie, a jego edukacja staje się spójna i bardziej efektywna.
Rewalidację można prowadzić na dwa sposoby – indywidualnie lub w niewielkich grupach. Co to jest rewalidacja indywidualna? To przede wszystkim zajęcia, w których cała uwaga nauczyciela skupiona jest na jednym dziecku. Taka forma pozwala maksymalnie dostosować tempo i metody pracy do jego potrzeb, co bywa szczególnie cenne, gdy uczeń wymaga intensywnego wsparcia w określonym obszarze.
Z kolei praca grupowa sprzyja rozwijaniu umiejętności społecznych, uczy współdziałania i daje możliwość uczenia się także poprzez kontakt z rówieśnikami. O tym, czy dziecko będzie uczestniczyć w zajęciach samodzielnie, czy w grupie, decydują jego indywidualne potrzeby oraz zapisy w orzeczeniu.
Jedną z najczęściej spotykanych form rewalidacji są zajęcia korekcyjno-kompensacyjne. Ich głównym celem jest niwelowanie braków, które utrudniają naukę szkolną. Mogą to być trudności w czytaniu, pisaniu czy liczeniu na różnym podłożu. W tym przypadku nauczyciele najczęściej stosują ćwiczenia pamięci, koncentracji oraz metody wspierające percepcję wzrokowo-słuchową.
Innym rodzajem są zajęcia stymulujące rozwój. Te z kolei koncentrują się na wolniej rozwijających się obszarach, takich jak mowa, komunikacja czy zdolności motoryczne. Przykładem tego typu rewalidacji może być terapia ręki, która poprawia sprawność manualną i przygotowuje dziecko do pisania.
Szczególną grupą są zajęcia usprawniające, nastawione na rozwój ruchowy, koordynację i orientację w przestrzeni. U dzieci z niepełnosprawnością ruchową lub zaburzeniami sensorycznymi tego typu wsparcie pozwala na większą samodzielność i lepsze funkcjonowanie w codziennych sytuacjach.
Rewalidacja osób z autyzmem bywa łączona z treningiem umiejętności społecznych, komunikacją alternatywną oraz nauką codziennych czynności, tak aby szkoła dawała nie tylko wiedzę, lecz także realne przygotowanie do samodzielności.
Każde dziecko objęte rewalidacją ma przygotowany indywidualny plan edukacyjno-terapeutyczny. W tym dokumencie zapisuje się cele pracy, metody, częstotliwość oraz osoby odpowiedzialne za prowadzenie zajęć. Plan rewalidacyjny nie powstaje przypadkowo i nie jest szablonowy. To wynik współpracy zespołu nauczycieli, specjalistów i rodziców, którzy najlepiej znają dziecko i jego potrzeby.
Kto może prowadzić zajęcia rewalidacyjne? Najczęściej jest to nauczyciel z odpowiednimi kwalifikacjami, np. pedagog specjalny, który ukończył studia podyplomowe z tyflopedagogiki, surdopedagogiki czy oligofrenopedagogiki. Dzięki temu zajęcia są nie tylko dostosowane do potrzeb ucznia, lecz także zgodne z aktualną wiedzą naukową i praktyką pedagogiczną.
Rewalidacja w szkołach trwa zazwyczaj od dwóch do pięciu godzin tygodniowo. Zależy to od zaleceń zawartych w orzeczeniu, a także od możliwości placówki. W przedszkolach natomiast zajęcia są krótsze i mają bardziej zabawowy charakter – często odbywają się w formie krótkich aktywności, które łączą elementy ruchu, mowy i zabaw sensorycznych.
Rewalidacja ma charakter całościowy – obejmuje różne sfery rozwoju dziecka i dąży do tego, aby mogło ono jak najlepiej funkcjonować w szkole i życiu społecznym. Zajęcia specjalistyczne są natomiast bardziej ukierunkowane. Mogą to być spotkania z logopedą, psychologiem czy terapeutą integracji sensorycznej, które skupiają się wyłącznie na jednym obszarze, np. mowie, emocjach albo percepcji.
Dopiero w tym zestawieniu wyraźnie widać, czym różni się rewalidacja od zajęć specjalistycznych. Pierwsza zapewnia szerokie, całościowe podejście, a druga stanowi jej uzupełnienie, skupiając się na wybranych trudnościach. Dlatego mówi się, że zajęcia specjalistyczne uzupełniają rewalidację, ale jej nie zastępują. W praktyce dziecko może uczestniczyć w obu formach jednocześnie i czerpać korzyści z kompleksowego wsparcia.
Regularne uczestnictwo w zajęciach pozwala stopniowo nadrabiać zaległości edukacyjne – dziecko lepiej czyta, pisze, liczy i radzi sobie na lekcjach. To z kolei przekłada się na większą motywację do nauki i mniejsze poczucie frustracji.
Jednak korzyści nie ograniczają się do samej edukacji. Rewalidacja pomaga również budować poczucie własnej wartości i sprawczości. Dziecko, które wcześniej czuło się gorsze od rówieśników, zaczyna dostrzegać swoje sukcesy i chętniej podejmuje wyzwania. Równie ważne są efekty społeczne, takie jak poprawa komunikacji, łatwiejsze nawiązywanie relacji i większa samodzielność w grupie.
Rodzice i opiekunowie dzieci z orzeczeniem często powracają do podobnych pytań. Poniżej znajdują się odpowiedzi na te, które pojawiają się najczęściej.
Rewalidacja to proces edukacyjno-terapeutyczny, który wspiera rozwój dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego i pozwala im funkcjonować na miarę własnych możliwości.
Rewalidacja obejmuje szerszy zakres działań i dotyczy wielu sfer rozwoju, podczas gdy terapia pedagogiczna skupia się głównie na wyrównywaniu deficytów edukacyjnych, takich jak trudności w czytaniu czy pisaniu.
Tak, dla dzieci posiadających orzeczenie rewalidacja jest obowiązkowa. Placówka edukacyjna musi zapewnić odpowiednią liczbę godzin rewalidacji tygodniowo.
Pensum nauczyciela rewalidacji wynosi zazwyczaj od osiemnastu do dwudziestu godzin tygodniowo, choć szczegóły zależą od stanowiska i rodzaju placówki.
Zajęcia prowadzi się indywidualnie albo w bardzo małych grupach, które liczą maksymalnie pięć osób. Tylko w takiej formule możliwe jest pełne dostosowanie tempa i metod do potrzeb każdego dziecka.
Wypełnij formularz i pobierz katalog studiów
